Manzum Hikaye Nedir?

Nazım şeklinde yazılan hikâyelere manzum hikâye denir.

Manzum hikâyelerin öykülerden tek farkı şiir biçiminde yazılmış olmalarıdır.

Manzum hikâyelerde didaktik şiir özelliği görülür.

Hikayede bulunan bütün özellikler (olay,yer,zaman,kişiler) manzum hikâyede de bulunur.

Eski edebiyatımızda uzun hikâyeler mesnevi türü ile yazılırdı.

Tanzimat’tan itibaren ortaya çıkan manzum hikâye türü kafiyeli ve redifli, şiir biçiminde hikâye yazmak amacını güder.

Manzum hikâyelerde şairler ya bir olayı anlatırlar, ya da öğüt vermek gayesini güderler.

Manzum hikâye için ilk adımları Recaizade Mahmud Ekrem ile Muallim Naci atmıştır.

Manzum hikâye Servet-i Fünun döneminde en etkili hale gelmeye başlamıştır.

Manzum hikâyenin en büyük iki temsilcisi Tevfik Fikret ve Mehmet Akif Ersoy’dur.

Tevfik Fikret’in Balıkçılar ve Hasta Çocuk gibi önemli manzum hikâyeleri vardır.

Mehmet Akif Ersoy’un ise Küfe, Seyfi Baba, Mahalle Kahvesi, Hasta gibi önemli manzum hikâyeleri bulunmaktadır.

Mehmet Akif Ersoy ve Tevfik Fikret dışında Beş Hececiler de manzum hikâye denemeleri yapmışlardır. Bunun dışında Türk şiirinin babası sayılan Yahya Kemal de manzum hikâyeler yazmıştır. Yahya Kemal'in Nazar şiiri en güzel manzum hikâyelerden bir tanesidir.

Manzum hikâyeler genellikle bir çevre tasviriyle başlar, o çevrenin kişileri tanıtılır. Sonra olay anlatılır. Amaç okura bu bölümde ders vermektir. Bir hikâye gibi sonlandırılır. Manzum hikâyeler düşündürücüdür, eğiticidir.

Manzum hikâyede her olay işlenebilir.

Manzum hikâyeler edebi metinlerdir.

Manzum hikâyeler konu ve özellik bakımından hikâye ile aynı özellikleri gösterirler.

Manzum hikâyeler dörtlük , beyit, bent şeklinde de yazılabilir.

Manzum hikâyelerin normal hikayelerden tek farkı şiirsel olması, dizeleri, kafiye ve redifleridir.

Devamını oku >>

Servet-i Fünun Edebiyatının Genel Özellikleri

Servet-i Fünun Dönemi sanatçıları "sanat için sanat" ilkesini benimsemiştir.

Servet-i Fünun Döneminde aruz ölçüsü kullanılmıştır.

Servet-i Fünun Dönemi sanatçıları "her şey şiirin konusu olabilir" ilkesini benimsemişlerdir fakat dönemin siyasal baskılarından dolayı daha çok aşk, doğa hayatı, aile yaşamı, günlük yaşam konularında eserler vermişlerdir.

Şiirde ilk defa konu bütünlüğü Servet-i Fünun döneminde sağlanmıştır.

Servet-i Fünun Döneminde oldukça ağır bir dil kullanılmıştır.

Servet-i Fünun Döneminde şiirde sembolizm ve parnasizm etkilidir.

Servet-i Fünun Döneminde "kulak için kafiye" ilkesi benimsenmiştir.

Servet-i Fünun Döneminde sanatçılar genellikle batıdan alınan "sone" ve "terza-rima", Divan Edebiyatından alınan serbest müstezat ve tamamen kendilerinin oluşturdukları biçimleri kullanmışlardır.

Servet-i Fünun Dönemi sanatçıları şiirde olduğu gibi romanda da dönemin siyasal şartlarından dolayı toplumsal konulardan uzak durmuşlardır.

Servet-i Fünun Dönemindeki romanda romantizmin akımının etkileri görülse de genellikle realizm akımı ağır basmıştır.

Servet-i Fünun Döneminde romanda da dil ağırdır.

Servet-i Fünun Döneminde roman teknik açıdan güçlüdür.

Servet-i Fünun Dönemindeki romanlarda olaylar genellikle İstanbul'da geçmektedir.

Servet-i Fünun Döneminde betimlemeler gözlemlere dayalı ve nesneldir.

Servet-i Fünun Dönemi Sanatçıları devrin siyasal baskıları sebebiyle gazete ve tiyatro gibi alanlara yönelememişlerdir.

Servet-i Fünun Dönemi sanatçıları bilim, sanat ve edebiyat konularında Batı'ya hayranlık duymuşlardır.

Servet-i Fünun Dönemi sanatçıları "sanat için sanat" ilkesini benimsedikleri için ağır bir dil kullanıp, günlük konuşma dilinden uzaklaşıp, halka değil aydın zümreye seslenmişlerdir.

Devamını oku >>